نشانه ها ، دو سوسو و رئالیسم :

ما در دنیای نشانه ها زندگی می کنیم .نشانه ها همیشه در زندگی ما جاری هستند و ما در تقابل و همزاد پنداری با آنها روز را شب می کنیم ،ولی کمتر به این جزء معنایی و منطقی در زبان روزانه ی خود برای بیان خواسته هایمان فکر می کنیم . مونژن فرینال دو سوسو سوئیسی را یکی از نخستین کسانی می دانند که بر نشانه ها تاکید کرده است ، او اصطلاح سمولوژی را ساخته است .نشانه شناسی علمی است پژوهشی در نظام دلالت معنایی. یکی از این نظام های معنایی زبان است .در طول تاریخ اشارات اندام های بدن ، نظام خوارک، پوشاک و نشانه های فرهنگی و هنری با کارایی ها و ابزار جدا از نوشتار و گفتار با یکدیگر در ارتباط بودند .در مجله ما (( هنر در ادبیات جامعه شناسی )) ما با مجموعه ایی از اشاراتی در تقابلیم که صرفن به معنای نوشتاری و گفتار ی در دیالکتیک جامعه ی روزمرگی مان دیده نمی شود .اشارات تصویری بیانی خاص از موضوعات اجتماعی را با سر انگشت اشاره ی هنر به ذهن مخاطب می آورد .نشانه شناسی علم شناخت این نظام های ارتباطی است .زبان چون نظامی از نشانه ها می پنداریم که عقاید ما را بیان می کنند و قابل قیاس با نظام نگارش ، مناسک خاص نمادین در اقوام و سنت ها ، علامت های نظامی یا حتی الفبای ناشنوایان است .سوسور معتقد است زبان مهمترین این نظام هاست .او می گوید پژوهش تکامل این نشانه ها در زندگی اجتماعی بخشی از روانشناسی اجتماعی است که شاخه ایی از روانشناسی همگانی . سوسور معتقد بود سمولوژی علم ابداعی اوست و چون هنوز وجود ندارد کسی نمی تواند بگوبد چگونه علمی خواهد بود .اما دارای مقامی است که نمی توان آنرا نادیده گرفت .زبان شناسی بخشی از علم نشانه شناسی است . بعد ها نظر فردینال دو سوسو را زبانشناسان دیگر کامل کردند بر آن قوانین و قاعده پیشنهاد ارائه کردند .ما در دنیای قراردادی نشانه ها زندگی می کنیم در دنیایی که نشانه ها در کلمات گفتاری یا نوشتاری مفهوم ذهنی را برای ما می سازند . این نشانه های ذهنی قابل پی گیر بودند که در دهه های بعد در هنر مدرن و پسا مدرن تبدیل به سورئالیسم(( فرا واقعیت )) هایی که در قالب هنر و علم بیان شدند ، تا به حال فکر کرده اید زبان برنامه نویسی نشانه ایی ست که منجر به ظهور رایانه شد ؟
فراسوی ذهن های خلاق منتج به ظهور ِ نشانه های خاصی شدند که امروز جزیی از زندگی ماست .

سیاوش رفیعی